Een maand later... (verkiezingen enzo)
Vandaag precies een maand geleden (op 5 juni dus) werd ik langzaam wakker uit een droom. In de week ervoor hadden we met de GroenLinks-campagne voor Europa de onwaarschijnlijke eindsprint ingezet onder de titel "Drie dagen voor drie zetels". En op die vrijdagmiddag bleek brutale bluf ineens reëel resultaat: drie zetels voor GroenLinks in Europa! Het was de kroon op het werk van honderden (nee, meer dan tweeduizend) vrijwilligers en tientallen medewerkers en kandidaten.
Er zijn de afgelopen weken tientallen bedanktoespraken en honderden gelukwensen uitgesproken. GroenLinks staat weer op de kaart. We behoren tot de winnaars. Ons optimisme (geloof in Europa als platform waar je iets kan doen aan de economische crisis én de klimaatcrisis) heeft geleid tot de eerste verkiezingsoverwinning in tien jaar. Er is al heel wat over gefilosofeerd en teruggekeken op onze eigen Groene Planeet en daarbuiten. Ik was er stil van, de afgelopen maand (althans, op dit blog). En nu... is het tijd voor een paar bespiegelingen. Over GroenLinks, maar ook - en vooral - over de PvdA en de SP.
Tevredenheid versus ongeduld
Behalve een mooi kistje champagne (onze partijvoorzitter vond mijn hoopvolle voorspelling van 'drie zetels' eind maart 2009 totaal uit de lucht gegrepen) leidde de verkiezingsuitslag van 4 juni voorál tot tevredenheid. Bij mezelf, bij collega's, bij drie kersverse Europarlementariërs, bij familie en vrienden en... bij honderden lokale GroenLinksers die zich alvast opmaken voor de vólgende verkiezingen in maart 2010.
En daarom maakte tevredenheid (drie zetels is niet niks!) al heel snel plaats voor enorm veel ongeduld. De vólgende verkiezingen willen en kunnen we ook winnen! Dat enthousiasme hebben we (onze campaigners op het GroenLinksHQ en mensen uit het land) daarom snel omgezet in een grote-lijnencampagneplan voor begin volgend jaar. Het is ongelofelijk hoe winst je vleugels geeft! Kortom, we hebben Zin in 2010! (al ruim een jaar de werktitel voor de interne voorbereidingen voor de gemeenteraadscampagne)
Cynisme versus hoop
Overigens brachten de Europese verkiezingen natuurlijk niet alleen maar tevredenheid. Op het eerste gezicht misschien wel: even groot als de PvdA in Europa en... de SP ruim gepasseerd. Maar... het zou kortzichtig zijn (en onsolidair) om in dergelijke tevredenheid te blijven hangen. Wat betreft de SP kan ik kort zijn: allereerst is de SP (volgens mij) steeds minder een echte concurrent voor GroenLinks. Wat kiezers aanspreekt in GroenLinks (progressiviteit, visie op duurzaam leven en werken, optimisme, ideeën) is iets heel anders dan wat kiezers aanspreekt in de SP (behoudzucht, kritiek op 'het systeem', populistische oneliners). Bovendien... heeft de SP het cynisme over Europa alleen maar aangewakkerd. Vind je het gek dat mensen dan vervolgens niet op je stemmen bij Europese verkiezingen?
Wat betreft de (resultaten van de) PvdA kun je veel meer zeggen. Ik heb inmiddels via Twitter al openlijk mijn ervaring en ideeën over campaignen aangeboden (na het verschijnen van de brief-aan-de-PvdA-leden met niet malse conclusies over de campagne). Alle observaties en conclusies over de slecht gecoördineerde en aangestuurde PvdA-campagne deel ik één op één. Het is eigenlijk ongelofelijk hoe kritisch de evaluatie was en des te meer tekenend dat er niet eens een páár kleine pluspuntjes benoemd konden worden vanuit PvdA-perspectief. Een regeringspartij onwaardig. Daarom wentel ik me niet in leedvermaak over het PvdA-verlies op 4 juni. Het is juist triest en jammer voor de links-progressieve beweging dat de PvdA anno 2009 in zo'n betreurenswaardige staat verkeert. En PvdA-leider Bos hoopt begin 2010 kiezers te trekken met de onheilstijding dat de crisis tegen die tijd nóg meer slachtoffers heeft geëist (en dat de kiezers dan vanzelf weer terugkeren). Tsja. Ik prijs me gelukkig dat ik aan de knoppen zit van campagnes van de partij die gelooft in de mogelijkheden om iets te veránderen. Wij ademen de hoop van velen dat het ánders kan. We zien (in Europa, maar ook lokaal en natúúrlijk ook in Den Haag) kansen om gebruik te maken van het momentum: het is crisis en dat is het beste moment om dingen te veranderen. Wij geloven in de mogelijkheden om Nederland (en de wereld) duurzamer te maken. Dat betekent investeren in de economie (en dus in talent en energie van mensen), rekening houdend met de lange termijn. Dat betekent investeren in duurzame oplossingen voor mens, dier en milieu. Als de PvdA ook maar íets van onze hoop op een betere toekomst zou overnemen, ziet het er al een stuk minder hopeloos uit. Dan zouden we kunnen beginnen met elkaar te versterken (in plaats van GroenLinks uit electorale overwegingen weg te zetten als stelletje idealisten zonder realiteitszin).
Yes we can!
Paul Vermast () (URL) - 14 08 09
Yes , we can
Fabio Lima - 14 08 09