JdBlog

29 05 07 306 W - + 15 - 7 Sprakeloos...

GroenLinks heeft vandaag 4 zetels gehaald in de Eerste Kamer. Nu gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat de meeste mensen sinds de uitslagenavond op 7 maart ook niets anders verwacht hadden. Want... op basis van de uitslag van de provinciale verkiezingen op die dag, werd voorspeld dat GroenLinks van 5 naar 4 zetels zou gaan in de Senaat. In de maanden daarop overlegden allerlei partijen over lijstverbindingen om mogelijke restzetels te verdelen. En uiteindelijk sloten GroenLinks en de Partij voor de Dieren zo'n overeenkomst. Met als mogelijke uitkomst... 5 zetels voor GroenLinks in de Eerste Kamer.

Edoch... vanochtend heeft een GroenLinks-Statenlid (want Statenleden mogen als enige stemmen voor de Eerste Kamer) zéven hokjes roodgekleurd. En daarop werd zijn of haar stem ongeldig. Gevolg: de stemverhoudingen wijzigden zich een ietsiepietsie en de SP krijgt 12 zetels en GroenLinks 'slechts' 4. Naar de achterliggende reden voor deze actie is het (nog steeds!) gissen. Maar toen ik het bericht vanochtend rond half elf hoorde was ik toch even sprakeloos...

Het punt is nog niet eens de zetel verlies. Da's jammer, maar het gedoe met de lijstverbindingen was allemaal zó op het randje (letterlijk en figuurlijk) dat er makkelijk een andere uitslag had kunnen zijn. Maar wat ik niet begrijp is dat er mensen binnen mijn kluppie zijn die (kennelijk) denken op deze manier kritiek te moeten uiten en een signaal af te geven. En dan... ben ik dus even sprakeloos.

Overigens duurt dat meestal niet zo lang. Inmiddels heb ik mijn hoofd wild heen en weer geschud en ben ik weer energiek aan de slag gegaan. En ik hoop dat veel geïnspireerde GroenLinksers zich evenmin laten ontmoedigen. Er valt nog zoveel te doen! En... onze nieuwe Eerste-Kamerleden zijn zó goed, ze kunnen heus het werk wel verzetten dat bij andere partijen door 5 senatoren (of meer) gedaan wordt...

Ik heb me even laten ontmoedigen, ben nog even iets langer ontzettend pissed geweest om dat ik dit niet de manier vind waarop een eenling dient de acteren. Vele vragen malen door mijn hoofd. Waarom evalueren wij koers, strategie en imago? Waarom is er klaarblijkelijk iemand die de uitkomsten daar niet van wil afwachten (er vanuitgaande dat het idd opzet is)? Ach, antwoorden krijgen we mogelijk niet… Dus gaan we onze pijlen op iets anders richten. We laten ons er niet door ontmoedigen, hopelijk onze senatoren ook niet.
Johanna, () (URL) - 30 05 07